Mulleres bravas.... Galegas de pro...
Cando un quere saber que é , buscase por calquera lugar en calquera outra cara , nos ollos dos que ama. E paradoxicamente decubres quén es nun monologo, unha muller brava , galega , das de sempre ... acostumada a facer o que lle peta a unha sen máis , coas mans nos bolsillos e cara de .. " Qué ... é pa´hoxe ou qué..."
Claro que ser unha muller brava no seculo XXI as veces é un inconvinte sobre todo si te atopas cun "marido progre " desos que queren facer cousas , participar ... e ti a pensar , que me deixe organizar a min que xa...me apaño.
E así unha ten que gardar a bravura para outro momento e calar...
Coñezo a moitas mulleres bravas , algunhas delas son ata da familia
-E logo esta é tua filla ?
-Non pero coma se o fora...
Iso é a contestación dunha brava...
Hai outras bravas , que se deixan levar e se namoran fronte os inconvintes evidentes , hai outras que pequenas e rabudas se enfrentas sen problemas a 100 kilos de peso.
Hainas que te arropupan cun sorriso e hainas que cun berro fan que levantes a frente e tires pa´diante , ante esas bravas mellor calar...
Hai bravas doces, encantadas de terse coñecido e felices... hai outras complicadas que loitan polo país "Polo país e polo que se lles poña por diante..." que dirian eles ...
Eu afirmo que felices aqueles que xogan a partida...
Adicado a todas as Bravas que coñezo.. Ani .. Lula As Monicas , Julias , Marias , Rosas e Rosiñas etc etc .. e sobre todo a miña avoa Concha unha BRAVA
No hay comentarios:
Publicar un comentario