miércoles, 16 de abril de 2008

La vida es como la espuma por eso hay que darse como el mar...


Recordo a primeira vez que vin “ Y tu mama también” un estraño titulo para unha película estraña , chea de luz …
É incrible o que fai o cine na nosa vida , estes días nos que Maná saca unha versión dunha canción que aparece na película , un día sen máis no coche soou e vin nitidamente a escena de Maribel Verdú bailando sen máis , sabéndose condenada polo cancro , cun vestido Branco e unha cervexa na man....
Hoxe falabamos diso no café e Luís facía a súa particular versión do que quere ser de vello... o resume era Vivir .. ser hippy , non ter ataduras, nin responsabilidades , ser outra vez un pouco neno...

Eu , agora , non podo pensar en maña , estou atrapada polo presente , polo inmediato, por chegar a fin de mes... xa podía rematar a crise dunha vez...
Esperarei a que Lurditas me convide o seu Foie de Pato con reducción de Pedro Ximenez e compota de maza... o que aprendo eu en Forga non se paga con cartos...